اعتماد، يک‌ مرد روستايي‌ هندي‌ که‌ مي‌خواست‌ در طول‌ عمرش‌ 100 بار ازدواج‌ کند، سرانجام‌ ناکام‌ از 8 ازدواج‌ ديگر ماند و پس‌ از 92 بار ازدواج‌، در سن‌ 82 سالگي‌ مرد.

لايي‌» که‌ پنج‌ روز پيش‌ درگذشت‌، در دوران‌ جواني‌ براي‌ اولين‌ بار در روستا عاشق‌ يک‌ دختر که‌ معلم‌ بود شد و سپس‌ با او ازدواج‌ کرد، اما ازدواج‌ آنها دوام‌ چنداني‌ نياورد و همسر وي‌ پس‌ از 15 روز به خاطر اختلاف‌ بر سر محل‌ زندگي،‌ او را ترک‌ کرد. «لايي‌» تصميم‌ داشت‌ در روستا بماند، ولي‌ زن‌ او خواهان‌ زندگي‌ در شهر بود و زندگي‌ آنها به‌ جدايي‌ انجاميد و از آن‌ پس‌، تصميم‌ گرفت‌ که‌ در طول‌ زندگي‌ خود 100 بار ازدواج‌ کند تا ثابت‌ کند براي‌ وي‌، کمبود همسر وجود ندارد.

«لايي‌» پس‌ از جدايي‌ از زن‌ اول‌، 91 بار ديگر ازدواج‌ کرد ولي‌ نود و سومين‌ ازدواج‌ وي‌ ناکام‌ ماند و قرار بود با هشت نفر ديگر که‌ سه‌ آمريکايي‌، سه‌ ژاپني‌ و دو آلماني‌ بودند و تقاضاي‌ ازدواج‌ با وي‌ را داشتند، نيز ازدواج‌ کند.

گفتني‌ است‌، «لايي‌» که‌ بسيار فقير بود هنگام‌ مرگ‌ احساس‌ خستگي‌ زيادي‌ داشت‌ و از لحاظ‌ روحي‌، بسيار شکسته‌ و افسرده‌ شده‌ بود.

لايي‌، در تمام‌ مدت‌ عمر خود داخل‌ يک‌ کلبه‌ ساخته‌ شده‌ از چوب‌ زندگي‌ کرد.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

بي بي سي، يک مقام ايراني اعلام کرد اغلب دختران فراري، کمتر از 24 ساعت پس از فرار، مورد تجاوز قرار مي گيرند.

دکتر هادي معتمدي، مديرکل دفتر پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي سازمان بهزيستي گفت که بيشتر اين دختران، پس از تجاوز از سوي خانواده هايشان پذيرفته نمي شوند.

اين مقام مسئول در گفتگو با بخش فارسي بي بي سي گفت که اين آمار بر مبناي بررسي شرايط دختران و زناني است که مورد آسيب اجتماعي قرار گرفته و تحت حمايت مراکز سازمان بهزيستي نگهداري مي شوند.

گفتگو با دکتر هادي معتمدي، مديرکل پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي سازمان بهزيستي

او همچنين در همايش "روز جهاني جمعيت" از برنامه هايي براي آموزش رانندگان، متصديان توالتهاي عمومي، شهروندان و معلمان خبر داد تا آنها بتوانند دختران فراري را شناسايي کنند.

دکتر معتمدي گفت اين دختران فراري در 32 مرکز موسوم به "خانه هاي سلامت" به مدت شش ماه تا يک سال به صورت شبانه روزي نگهداري مي شوند تا از معرض آسيبهاي اجتماعي مصون بمانند.

او تاکيد کرد که بيشترين برنامه ها در مراکز بهزيستي، براي بازگرداندن زنان "آسيب ديده" به خانه است. اما افزود در شرايطي که خانواده ها فاقد صلاحيت تلقي شوند، مراکز بهزيستي مي توانند زنان آسيب ديده و دختران فراري را با حکم دادگاه، براي زمان طولاني تري نگهداري کنند تا امکان تحصيل و اشتغال آنها فراهم شود.

به گفته او، زنان آسيب ديده به مدت شش تا هشت ماه در "مراکز بازپروري زنان خياباني" که تعدادشان به 22 مرکز مي رسد، نگهداري مي شوند و براي اشتغال، کاريابي و مهارتهاي زندگي آموزش مي بينند.

دکتر معتمدي گفت: "در سال گذشته، 300 مورد اشتغال براي زنان روسپي ايجاد شد، زيرا 99 درصد زنان به دليل مسائل غيرحرفه اي به روسپي گري مي پردازند."

او همچنين به برپايي مراکزي موسوم به "خانه زنان" براي زناني که دچار خشونت خانگي شده اند اشاره کرد و گفت 72 درصد زنان متاهل حداقل يکبار تجربه خشونت را داشته اند و بيش از نيمي از آنها، آزارهاي رواني را تحمل کرده اند.

زناني که دچار خشونت شده و خانه خود را ترک کرده اند، به مدت سه روز تا سه ماه در اين مراکز اسکان مي يابند تا با خدمات مددکاري و مشاوره امکان بازگشت آنها به خانه هايشان فراهم شود.

به گفته دکتر معتمدي، بهزيستي با طرح "خانه زنان" مي کوشد تا زنان و کودکان "حتي يک شب" در خيابان نمانند.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

ماموران عمليات ويژه اطلاعات ناجا در يک اقدام ضربتي نفر اول شرکت هرمي گلدکوئيست را در شرق تهران دستگير کردند.

به گزارش خبرنگار جام جم ، به دنبال چندين فقره شکايت از فردي به هويت مهدي - ز که از اعضاي اصلي شرکت هرمي گلدکوئيست است ، موضوع اين شکايت ها در دستور کار ماموران عمليات ويژه ناجا قرار گرفت و با بررسي و تحقيق مشخص شد، اين فرد نفر اول شرکت گلدکوئيست است که پس از اعلام فعاليت غيرقانوني اين شرکت مخفي شده است.

بنابر اين گزارش در ادامه تحقيقات ، ماموران روز گذشته با شناسايي متهم در خيابان پيروزي تهران در يک اقدام ضربتي وي را دستگير و در بازرسي از مخفيگاه وي 10 رشته گردنبند طلا ، سکه هاي مربوط به گلدکوئيست و بروشورها و جزوات مربوط به اين شرکت را توقيف کردند. در پي دستگيري متهم ، تحقيقات ماموران اطلاعات ناجا مشخص کرد ، متهم تعداد زيادي شاکي دارد که عليه وي به مراجع قضايي شکايت کرده اند. براساس آخرين خبرها متهم تاکنون به داشتن چند هزار زيرمجموعه اعتراف کرده است و اين تعداد به بيش از 200 هزار نفر بالغ خواهد شد.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

« عـادت » و « اعتــياد » دو اصطلاح و عنواني هستندکه در افکار عمومي به غلط مشابه و معادل هم در نظر گرفته مي‌شوند در صورتيـکه اختلاف کلي و اساسي با هم دارند . « عادت » در اصل عبارتست از تطابق موجود زنده با محيط زيـست يا شرايـط جديد و بي‌سابقه که در انسان انواع مختلف وجود داشته و در کتاب « معماي عادت » طرح جديـدي در مورد تعريف و تقسيم‌بندي آن ارئه گشته و « عادت » بر چهار گروه اصلي بشرح زير تقسيم شده‌اند :

اول - « عادت روحي » که عبارتست از تطابق روحي و معنوي با مسائل و موضوعات و کليه پديده‌هاي جديد و بي‌سابقه‌ايـکه با آنها انس و عادتي از پيش وجود نداشته تا آثار معنـوي حاد آنها از بين برود ؛ از قبيل خبر خوش يا ناخوش مهمي که در ابتدا انـسان را بشدت متأثـر نموده و تحت تأثير خود قرار ميـدهد ، مانند اثرات خبر فوت پدر يا مادر و نزديکان مورد علاقه يا خبر موفقيت در کنکور ورودي دانشگاه و يا خبر اصابت جايـزه بزرگي در قرعه‌کشي و غيـره . به مرور زمان که خبر کهنه ميـشود ( انسان ضـمن انس گرفتن به آن عادت کرده ) اثرات رواني آن از بين ميرود .

دوم - « عادت عضوي » عبارتست از عادت دادن عضوي از اعضاء بدن بکار و فعاليت منظم و مداوم غيرارادي معيني که قبلاً‌ از روي علم و آگاهي و دخالت شـعور و اراده انسان صورت ميگرفته ولي پس از تمرين و تکرار کافي ميتواند بطور خودبخودي و غير ارادي و ناآگاه نيز انجام گيرد ، مانند عادت دادن انگشتان به حروف ماشين تايپ يا عادت دادن دستها و پاها بکارهاي معيني مانند دوچرخه سواري و راننـدگي يا به هنرها و صنايع .

سوم - « عادت غريزي » عبارتست از عادت عضوي مشخصي که به اقتضـاي فطري و ناآموخته از بدو حيات در اعضاء وسـلولها و نسوج معيني بوجود آمده و همان خـصوصيات عادت نامبرده دو فوق را داراست مانند کار قلب و کليـه‌ها و ريـه‌ها و فعاليتهاي دروني اعـضاء و نـسوج و سلولهاي داخلي بدن که بطور غير ارادي و منظم انجام ميگيرد .

چهارم - « عـادت حياتي » عبارتست از تـطابق بدن مـوجود زنده ( تطابق بيولوژيکي ) با شرايط جديد محيط زندگي بخصوص از نظر عوامل فيزيکي وشيمايي مانند تـطابق بدن با گرما و سرما ( عامل فيزيکي ) يا با رژيم‌هاي غذائي و داروئي مختلف ( عامل شيـميائي ) يـا با آب و هواهاي مختلف ( عامل فيـزيکي و شيميائي توأم ) .

در استعمال دارو بمدت دراز ( و هر نوع ترکيبات شيـميائي مختلف در حد تحمل بدن ) نوعي تطابق بيـولوژيکي بوجود مي‌آيد که در صورت قطع استعمال آن دارو يا ماده شيميائي معين و بخصوص ( مانند استعمال طولاني داروهاي مسـکن يا خواب آور ) ممکنست اختلالات فيزيکي و شيميائي و بدنبال آن اختلالات فيـزيولوژيکي و بيولوژيـکي محسوس و گاهي غيرقابل تحمل در شخص بوجود آيد زيرا بدن در اثر عادت به آن دارو و تطابق با شرايـط مربوط بمصرف آن به يک اعتدال مجازي موقتي رسيـده که با حذف آن ، اعتدال بدن بر هم ميخورد و شخص موقتاً‌تحت فشار خاصي قرار ميگيرد زيرا بدن مستقيماً به آن دارو عادت کرده و خو گرفته است که ايـن امر در مورد مواد مخدر بسيـار سخت و از تمام انواع عادات بيـولوژيکي ياحياتي ( تطابق بيـولوژيکي ) دردناکتر و غيرقابل تحمل‌تر است .

« اعتيـاد » عبارتست از تطابق بدن با هر دارو يا ماده شيميائي خارجي غيرلازمي بمدت طولاني که يکي از انواع عادات حياتي يا عادات بيولوژيـکي محسوب ميگردد . استعمال مداوم و طولاني مواد مخدر منجر به ايـجاد سخت‌تريـن انواع عادات حيـاتي در بدن ميشود که همان « اعتيـاد به مواد مخدر » ميـباشد .

تـريـاک يا تغيير « عـادت » عموماً سهلتر و سريعتر و بـدون عوارض سخت بوده و به مانند ترک اعتياد با مـشکلات بزرگ روبرو نميگردد ، در حاليکه « اعـتياد » علاوه بر لطمات سنگين جاني و خـسارات مالي بسيـار و آماده کردن بـدن به انـواع بيـماريهاي جسمي و روحي گوناگون ، از نظر تـرک و رهائي با مشکلات بزرگ و گاهي با زحمات و مشقات و سختـي‌ها و نامـلايمات بيشتري همراه است ولي البته نبايد فراموش کنيم که « ترک اعتــياد غير ممکن نيست » و چون عنوان « اعتــياد »‌ از طرفي اکثراً با « عادت »‌قابل اشتباه بوده و در تمام موارد نميتواند مطابق با واقعيـت امر در استعمال طولاني داروهاي مختلف و مواد ، صدق و تطابق نمايـد از اينروست که در سالهاي اخير از طرف محافل علمي و پزشکي تعاريف ديگري انتخاب گرديده که بيش از هعمه تعاريـف سازمان بهداشت جهاني کاملتر و جامع‌تر و مطمئن‌تر و نيز قابل استفاده در تمام جهات استعمال مداوم داروها ( اعم از مخدر و غيره ) بوده و آن انتخاب عنوان « وابستگي به دارو » است.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

ايسکانيوز ـ نتايج مطالعات نشان مي‌دهد، نوشيدن يک فنجان کاکائو داغ در شادابي پوست و جواني افراد موثر است.

به گزارش سرويس علمي پژوهشي ايسکانيوز به نقل از نشريه NUTRITION، محققان آلماني دريافتند، زناني که به مدت 3 ماه روزانه يک فنجان کاکائو داغ مي‌نوشيدند پوست شاداب‌تر و نرم‌تري داشتند و کمتر دچار آفتاب سوختگي مي‌شدند.

پژوهشگران اظهار کردند: شايد اين خاصيت به دليل ميزان بالاي آنتي اکسيداني موسوم به فلاوون‌‌ها باشد که در چاي، ميوه‌‌هاي مختلف و سبزيجات و به علاوه دانه‌هاي کاکائو موجود است.

اين مواد شامل بهبود عملکرد رگ‌هاي خوني مي‌شود و گردش خون را در افرادي که کاکائو داغ مي‌نوشيدند افزايش مي‌دهد.

شکلات‌هاي تيره رنگ در کاهش فشار خون و کاهش بيماري‌هاي قلبي بسيار موثر است. نوشيدن يک فنجان کاکائو داغ بيش از 200 کالري انرژي دارد.

 

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

به نام او تمرکز اين نوشتار بر روي عشق زميني و به تعبير ديگر عشق مجازي است، که در مقابل عشق حقيقي بازشناسي شده و مراد از آن محبت شديد (نه محبت معمولي) بين تنها و تنها دو فرد انساني است. عاشق و معشوقه ها در اين ميدان در چهار صورت قابل فرض اند:  اول: عاشق و معشوق هر دو مرد باشند؛ دوم: عاشق و معشوق هر دو زن باشند؛ سوم: عاشق مرد و معشوق زن باشد؛ چهارم: عاشق زن و معشوق مرد باشد. در اين ميدان جاي سخن بسيار است و نگارنده در جاي ديگر به تفصيل به ماهيت و اقسام و... عشق پرداخته است (منصورنژاد محمد، عشق زميني، ناشر: مؤلف: 1381).



با فرض اينکه عشق بين دو فرد با تمام آثارش شکل گرفته (که حداقل اثرش آن است که اين محبت شديد، فقط بين دو فرد ساري و جاري است و به قدري شديد است که اين دو و خصوصا عاشق را از توجه به ديگران بازداشته است). ممکن است به دلايلي عاشق و معشوق، در حالي که همچنان به هم علاقه مند و نيازمندند، مجبور شوند که از يکديگر فاصله بگيرند و اين روابط و تجربه ها را قطع نموده و همديگر را فراموش نمايند. و از آنجا که فراموش کردن و پشت سر گذاشتن فضاهاي عميق، شديد و نافذ عشق، به هيچ عنوان کار سهلي نيست و ممکن است به جد در فعاليت هاي عادي افراد اختلال ايجاد کند، از اين رو لازم است که براي برون رفت از اين وضعيت به چاره جويي نشست و به اين سؤال پاسخ داد که در عشق ناکام و شکست خورده چه بايد کرد؟ چگونه بايد از اين فضا فاصله گرفت و به وضعيت عادي زندگي پرداخته و اين توان و فرصت را بيابند که از زندگي لذت ببرند؟  در پاسخ بدين مشکل و براي شکست خورده در ميدان عشق، حداقل دو دسته پيشنهادات، قابل توصيه اند:



الف) نسخه هايي غير از عشق:



از آنجا که فضاي عشق، تمام وجود آدمي را اشغال مي کند و به تمام ابعاد شخصيت آدمي معنا و شکل مي دهد، پس از خالي شدن چنين امر فراگير و نافذي، آدمي در قلب و جانش خلاهاي بسيار شديدي احساس مي کند که به نحوي بايد اين محيط خالي را پر کرد. از جمله مشغله هاي پيشنهادي، کارهاي سخت، جسماني، سنگين و نيز ورزشي است (کارهاي يدي، کوهنوردي، دويدن، شنا و...). ممکن است فرد را به سوي امور زيبايي شناختي، لطيف، فرحزا و قلبي فراخواند که مثلا به امور هنري و ادبيات بپردازد (شعر، موسيقي، خطاطي، نقاشي، شرکت در محافل ادبي و...). ممکن است غذايي که براي عاشق شکست خورده تجويز مي شود، از مقوله هاي جسمي و قلبي نباشد، بلکه او را به تلاش عقلاني جدي فراخواند (مثلا پژوهشهاي علمي، خصوصا ميداني و تجربي و...).



 اينگونه ن سخه ها گرچه ممکن است به عنوان دارو تلقي شوند که مي توانند بي قراري هاي شکست در عشق را موقتا آرام نمايند، اما في الواقع اينگونه توصيه ها، نسخه هاي دوانما هستند و حداکثر کارکرد آنها ايجاد نقشي مسکن و آرام بخش به صورت موقتي است و فرد بحران زده ممکن است از اين فضا قانع نشده و مجددا به حالت اول بازگردد.



ب) نسخه هايي بر مبناي عشق:



به نظر مي رسد که پادزهر اصلي عشق، همان عشق است و تنها با عشق مي توان توسن سرکش عشق را مهار نمود. عاشق شکست خورده در اين ميدان را نه مي توان و نه جايز است که از نعمت وجود عشق، بازداشت. نمي توان او را از اين فضا بيرون آورد، چون کسي که تجربه ي لحظه هاي شيرين، عميق و جذاب عشق را داشته، با هيچ تجربه ي ديگري به آن حد و گستره از تجربه هاي هجر و وصل، لذت و غم، آرامش و اضطراب، نمي تواند برسد و درنتيجه، هميشه در عطش و تشنگي مي ماند.



 جايز نيست و نبايد گوهر عشق را از کسي گرفت، زيرا براي مهمترين بعد وجودي آدمي، يعني قلب، بهترين و لذت بخش ترين غذاست. از اين رو آنان که در اين موضوع به دنبال پاک کردن صورت مساله اند، بسيار به خطا مي روند. اينجاست که بايد براي جايگزيني فضاي عشق، تنها و تنها به عشق تمسک جست. به عبارت ديگر نبايد عشق را در آدميان جابجا کرد، چون نياز جدي است و جايگزيني مناسبتر، بلکه در حد خود ندارد، بلکه بايد معشوق را جايجا کرد و تغيين داد. اما مصداق معشوقها براي چنين عاشق بحران زده يي در سه سطح قابل فرض اند:



 اول، معشوقه ي فراانساني:



 مراد از مصاديق، معشوقه هايي هستند که جنبه ي تجرد داشته و قرار نيست عاشق با قالبي ملموس، مشهود و ملموس، مثل ساير اشياء و آدميان سروکار داشته باشد، بلکه با امور و مصاديق مجرد، غيرملموس و غيرمشهود مواجه است. به عبارت ديگر، براي فرار از عشق مجازي، مي توان به دامن عشق حقيقي چنگ زد. از آنجا که ورود به فضاي عشق حقيقي، توان، ادراک، تخيل و امکانات ويژه مي طلبد، که کار هر کسي نيست، عاشق ناکام از آنجا که تمزين پرواز، تلقين حرکتهاي سنگين روحي، تجربه ي تخيلهاي عميق و همه جانبه را دارد، بسيار مستعد است که در سطوح بالاتري نيز پرواز نمايد. از اين رو مي توان به اين گونه عاشقها گفت، وارد فضاي عشق الهي و معنوي شويد، با خدا سودا کنيد، با مسايل و اشخاص معنوي (مثلا معصومين) عشق بازي کنيد و عطش وجودي خودتان را از سرچشمه هاي اصيل و سالم عشق فراانساني سيراب کنيد و با توکل و توسل به آرامش برسيد.



 اين راه رفتني، قابل وصول و نتيجه بخش است. (بد نيست از اين زاويه تجربه هاي معنوي مولانا پس از ازدست دادن شمس تبريزي و استاد محمدحسين شهريار پس از نوميدشدن از معشوقه اش مورد توجه و تامل قرار گيرند). اما راهي است صعب و سنگين و از اين رو در حد همه ي انسانها و هر سطح از عاشق فرومانده از راه نيست. اينجاست که در چاره جويي براي فرد شکست خورده در عشق، بايد وزنه هاي سبکتر و قابل حملتر از عشق حقيقي پيشنهاد کرد، در عين حال که اين راه را براي سالکان جدي، عاشقان توانا و روندگان با عزم جزم بازگذاشت و بر روي آن به عنوان راه حلي اساسي تکيه کرد.



 دوم، معشوقه ي فروانساني: ممکن است به عاشق خسته گفت که چرا از طبيعت زيبا بهره نمي گيري و با آن مانوس نمي شوي؟ چرا از اين همه پرندگان و حيوانات متنوع و دوست داشتني غفلت مي کني و چرا خودت را پايبند امور و مصاديق غيرانساني نمي کني که پاسخهاي مناسبي نيز از آنان دريافت کني. مثلا چرا به تغذيه و تربيت پرندگان زيبا نمي پردازي؟ چرا با آب و گل خلوت نمي کني و آرامشت را از اين طريق نمي جويي؟ چرا با پروراندن برخي حيوانات که قدرشناس و وفادارند، مشغول نمي شوي؟و...



 گرچه اينگونه معشوقه ها نيز جذاب اند و آدميان زيادي را نيز دلبسته ي خود کرده اند، ولي براي کسي که تجربه ي عشق انساني دارد و ناکام مانده است، اين گونه معشوقه ها به جهت پايين بودن سطوح توانايي ها و جذابيت ها، قانع کننده نبوده و لذتش ناقص بماند و از اين رو ممکن است فضاي غم و تلخي شکست مجددا براي او احيا شود. از اين رو اين جايگزيني در عشق، گرچه مفيد است و به عنوان معادلهاي غيرکامل، قابل تجويزند، اما مي توان نسخه هاي مناسبتري نيز براي اين درد تجويز نمود.



 سوم، معشوقه ي انساني: در اينجا توصيه و تجويز آن است که اگر معشوقه يي به هر دليل از دست رفت، چرا يکي ديگر در حد او و ياشد بهتر از او را برنگزيند؟ به جاي يک انسان، به انسان ديگري مهر ورزيد و به معاشقه نشست. ممکن است گفته شود که اين تجويز سطحي و غيرجامع است. زيرا کسي که غرق در فضاي سنگين عشق است، معشوقه ي سابق تمام فضاي ذهني و جانش را اشغال کرده است. او نه جايي براي مهرورزيدن (در حد عشق) به ديگران دارد و نه اين فرصت و توان را دارد که براي جابجايي معشوق، عزم جزم کند و پادررکاب نمايد. اين اشکال بي وجه نيست، اما توصيه ي ما نيز بي قيد و شرط نيست و با رعايت اين قيود، برداشتن اين بار ممکن مي شود. در مسير جايگزيني معشوق، بايد به نکات زير توجه داشت:



 اولا: چنين فرد بحران زده از تجربه ي کارشناسان و از مشاوره با صاحبنظران، هرگز غفلت نورزد. زيرا آشنايان با پيچ و خمهاي وجود آدمي و بحرانهايش، ممکن است راههاي ميانبر و حد وسطي را بشناسند که راه برون رفت از مشکل را براي ديگران بسيار تسهيل مي نمايند.



 ثانيا: تغيير معشوقه، يک شبه و در اندک زمان به سادگي ممکن نيست. از اين رو به عاشق آسيب ديده بايد فرصت داد تا اندکي از مشغله هاي وجوديش فروکش کند. تجربه هاي تازه تر نمايد، با حوادث و مسايل نويي دست و پنجه نرم کند و اندک اندک از شعله هاي فروزان عشق، فاصله گيرد، تا قابليت و ظرفيت تجربه ي جديد و دريافت محبت فرد جديد را پيدا کند و از سويي ببيند که در درون نيازي اساسي وجود دارد و پاسخ مي طلبد، و از سوي ديگر به اينجا برسد که پاسخ شايسته براي آن حاجت ندارد، تا به فکر غذاي مناسب براي رفع آن نياز بيفتد.



 ثالثا: آدميان بر اساس باورهايشان زندگي مي کنند. انسانها در قالبهاي ذهني و تصاوير ذهني خود، پيش فرضهايي دارند که مبناي ادراک و کنش آنان است. برخي از اين باورها صواب اند و بايد حفظ و تقويت شوند. اما بسياري از تصاوير ذهني اگر غلط هم نباشند، اين قابليت را دارند که جايگزينهاي مناسبتري پيدا کنند (و البته اگر غلط اند، بايد جايجا شوند). عاشق نيز از معشوق پيشين و شرايط يک معشوق مطلوب و... پيش فرضهايي دارد که با تامل و با راهنمايي افراد محبوب، مي تواند قالبهاي ذهني و پيش فرضهايش را جابجا کند، آنگاه آماده ي دريافت تجربه ي جديد خواهد شد.



 رابعا: براي اينکه فضاي سابق مورد غفلت و فراموشي قرار گيرد، حتما بايد هر اثر، نکته، مطلب و اشياء مربوط به فضاي عشق پيشين در معرض ديد و در دسترس عاشق ناکام نباشد. از اين رو بايد هر آنچه که خاطره ي گذشته را تجديد مي کند، چاره جويي نمود و از آن عقبه رهايي يافت و فاصله گرفت، تا آنکه صفحه ي جانش آمادگي دريافت تجربه ي جديد را بيابد.



 حاصل آنکه با رعايت شرايط فوق (مشاوره، فاصله ي زماني، تغيير تصوير ذهني و محو آثار پيشين) مي توان از تجربه ي شکست در عشقي رهايي يافته و با جايگزيني معشوق جديد، از زندگي لذت برد. واضح است که شرايط يادشده، بسترها را فراهم مي کند و فرد بحران زده بايد فعالانه بسترهاي لازم را در اين شرايط مناسب براي گزينش جايگزين مناسب فراهم کند و صفحه ي جانش را براي ورود فرد ديگر باز کند و آنگاه روح بحران زده و خسته اش به قرار برسد.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

ابتدا بايستي مراد و منظور از واژه رابطه فهميده شود و سپس معيار و ملاک ما از اينکه به مجموعه‌اي از روابط سالم و به مجموعه‌اي ديگر ناسالم مي‌گوييم چيست؟



رابطه واژه‌اي عربي است که در معناي تماس و وصل شدن به کار مي‌رود و در گفتار روزمره به مجموعه‌اي از رفتارهايي اطلاق مي‌شود که در تماس با يکديگر ابراز مي‌کنيم.



رابطه و برقراري آن با ديگران في نفسه محکوم به فساد و تباهي نيست و اين، هدف و مقصود نهايي و غايي طرفين است که صفت سالم يا ناسالم بودن را به همراه خواهد داشت. اين نکته را هم بايد متذکر شد که در جوامع مختلف، بنا به نوع فرهنگ و آداب و رسوم و آموزه‌هاي ملي، تعاريف مختلفي از روابط سالم و ناسالم ارائه مي‌شود.



در اين نوشتار سعي بر اين است تا عوامل زمينه ساز در ايجاد روابط ناسالم ميان دختر و پسر مورد بررسي قرار گيرد. اين عوامل را مي‌توان در چهار بخش طبقه‌بندي کرد:



1- عوامل دروني و رواني: اين عوامل به شرط وجود ساير عوامل، مي‌تواند موجبات برقراري روابط ناسالم را فراهم نمايد. تفاوت در حالات روحي و رواني  و اخلاقي دختران و پسران و علايق و خواسته‌هاي آنان مي‌تواند باعث بروز روابط ناسالم ميان اين دو شود. تفاوت دروني ديگري که مي‌توان نام برد قوه شهوت نهفته در نهاد آدمي است که في‌نفسه نيروي محرک مثبتي است به اين جهت که باعث جذب دو جنس مي‌شود و دليلي است براي رابطه مثبت و زندگي مشترک؛ اما همين نيروي مثبت اگر در جهت نيل به هوسراني قرار گيرد، تبديل به بلايي خانمانسوز مي‌گردد که نمونه آن در همه جوامع يافت مي‌شود.



2- عوامل اجتماعي: عوامل اجتماعي را به دليل اهميت خانواده به عنوان يک اجتماع کوچک و مهمترين اجتماع در رشد و تربيت افراد به دو بخش تقسيم مي کنيم: الف) عوامل خانوادگي       ب) ساير عوامل اجتماعي



 الف) عوامل خانوادگي: خانواده به عنوان اولين کانون رشد و تعالي جوانان در سعادت و شقاوت دختران و پسران نقش کليدي دارد. اگر خانواده داراي شرايط و احوال خوبي باشد، در امر تعليم و تربيت فرزند خود موفق خواهد بود. عواملي نظير بيسوادي، نداشتن آگاهي کافي از روشهاي تعليم و تربيت و عدم ارتباط مناسب والدين با يکديگر مي تواند دليلي براي بروز روابط ناسالم ميان دختران و پسران باشد.



ب) ساير عوامل اجتماعي: علاوه بر عوامل خانوادگي تاثيرگذار بر روابط دختر و پسر، ساير عوامل اجتماعي نيز در سطحي فراتر بر روند رفتار و روابط آنان تاثير مي گذارد. بافت جامعه از لحاظ آداب و رسوم و عادات غالب مردم در قوميتهاي مختلف و همچنين روابط مردم در طبقات مختلف جامعه، باعث ايجاد تفاوتها و چالشهاي ميان افراد شده و زمينه ايجاد يک روابط ناسالم را بوجود مي آورد.



3- عوامل اقتصادي: عوامل اقتصادي را اگر به صورت يک طيف در نظر بگيريم، دو سر اين طيف از يک سو فقر و در سوي ديگر ثروت مي باشد. هر دوي اين اوضاع در تجربيات گوناگون نشان داده که در بيشتر مواقع، داراي عدم روابط سالم است. البته استثنائاتي هم وجود دارد، امّا آنچه مسلّم است، اين است که در همه جوامع، از جمله عوامل مهمي که باعث ترويج فساد و فحشا مي شود، فقر است. و همچنين گروهي از افراد که داراي ثروت و توانايي مالي زيادند، در صورت وجود ساير عوامل، داراي روابط ناسالمي خواهند بود.



4- عوامل فرهنگي: با دقت در فرهنگ حاکم بر جوامع مختلف در مي يابيم که تفاوتهاي زيادي ميان اين فرهنگ ها وجود دارد و هر کدام از آنها تعريفي از رابطه سالم و ناسالم ارائه داده اند، اما آيا تعريف سالم بودن يک رابطه دليل بر عدم وجود رابطه ناسالم است؟ مثلا در جواعي که حتي داشتن روابط جنسي ميان دختران و پسران به شرط وجود رضايت دختر، يک امر عادي و غير جرم محسوب مي شود، آيا به صرف جرم نبودن اين روابط، مي توان بر سالم بودن آن صحه گذاشت؟ از سوي ديگر جوامعي که اين روابط در آنها جرم محسوب مي شود و قطعا از نظر فرهنگي، عملي ناشايست است، راه هاي جايگزيني را براي ايجاد رابطه صحيح و سالم ميان دختران و پسران بوجود مي آورد؟ در مجموع مي توان گفت براي اينکه بتوان از ايجاد روابط ناسالم جلوگيري کرد، بايد عوامل فرهنگي تاثيرگذار را تشخيص داده و البته بايد نوع و تفاوت فرهنگ ها را در اين راه مد نظر قرار داد..

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

متاسفــانـه بـرخـي از مــردان بسياري از ارزشـهـاي والاي انساني را ناديده گرفته و وقـتـي زنـي را مـورد تـوجـه قـرار مي دهند، دو فکر نکوهيده و ناپسند زير به سرعت از ذهنشان خطور مينمايد:

1- او بدون لباس چگونه بنظر خواهد رسيد؟
2- روابط جنسي او چگونه خواهد بود؟


هنگامي کـه زنـان مـردي را مورد توجه قرار مي دهند، معمولا سه فکر از ذهنشان عبور ميکند:
1- آيا شاغل است؟
2- آيا شغل خوبي دارد؟
3- آيا او ميتواند شغل خوبي را تـا مـدتي کـافي حفظ کند تا هر دو بتوانيم از مـنفعت آن بهرمند شويم؟

شايد اين دليل آن باشد که چرا مردان احـساس ميکنند پذيرفته شدن آنها توسط يک زن منوط به گذراندن يک تست مشکل در مورد وضعيت جسماني و ماليشان است.



مردها نگاهي سر سري دارند، زن ها موشکافانه ميبينند

بـرخـلاف بـاور عـمومي، زنـها بـيشتر از مردان به مسائل ديداري اهميت مي دهند. آنـها تـمايل دارنـد آنچه را که دوست دارند ببينند. اين ديدن لـزوما همـراه با خـيـره شـدن و زل زدن نيست و لزومي ندارد که آن چيز کاملا واضح و آشکار باشد.
يک نـگـاه گذرا کافيست که تمام جزئيات در ذهن آنها ثبت گردد. مردان تحسين مي کنـنـد زنـان تـفتيش؛ يک زن ممکن است قبل از اينکه چشم در چشم يک مرد دوخته باشد و يـا ايـنـکه توجهش را به خود جلب نموده باشد، بخواهد تصميم به علاقمند شدن به آن مرد بگيرد.

مـردان پـستي بلندي ها و برجستگي ها را مورد توجه قرار مي دهـنـد، زنان ساخـتـار و بـنيان را. آنها به چشمها، دستها، دندانها، لبـخـند و کلاس مردان نـيـز توجه مي کـنـنـد.

زنهايي که بيشتر به خصوصيات وجودي مردان اهميت مي دهنـد، به مردان صادق، اهل گردش روي، قابل اعتماد و با استيل، زيرک، خوش مشرب و باکلاس توجه ميکنند.

چنين مرداني به عـنـوان افرادي دوست داشـتـني، مـهربان و علاقمـنـد بـه ديـگران درنظر گرفته مي شوند. آنها محدوده وسيعي از تماسها و بـرخـوردهاي شـخـصي را ايجاد و نگهداري ميکنند.

زن ها از چشمهايشان بـراي برقراري ارتبـاط با مـرد مورد علاقه خود استفاده ميکنند. از طرف ديگر مردها، از تماسهاي چشمي و ديداري در مورد زن مورد علاقه خود اجتناب مينمايند.



با اينکه زنها مي گويند که دوست ندارند يک مرد به بدن آنها خيره شود، وقتي مـردي که ممکن اسـت به او عـلاقمند باشند عميقا در چشمهايشان نگاه ميکند، بدون اينـکه ابراز کنند، احساس شعف و شادماني بسيار مي نمايند.

مردي که ميداند براي انتقال علاقه خود به همسر آينده اش چگونه بايد از چشمهايش استفاده کند موفقتر از مردي خواهد بـود که از نگاه کردن مستقيم به چشمهاي زن مورد علاقه اش خودداري مي کند. تبادل تماسهاي چشمي مرحله آغازين ابراز علاقه محسوب ميگردد.

اغلب زنها مي توانند بگويـند که آيا يـک مـرد چشم هاي خـائن، چشم هاي دروغگو، چشم هاي متقلب، چشم هـاي مـتــاهل، چشمهاي منحرف و چشمهاي صادق دارد يا خير.



چنانچه مردي از چشمهايش به صـورتي نادرست استفـاده کند، مـمـکن اسـت شـانس موفقيت در برگزيدن همسر مورد علاقه اش را از دست بدهد. زنها قوه درک بالايي دارند. آنها مي تـوانند از نگاه يک مرد احساس کنند که آيا او صادق و قابل اعتماد است يا خيـر.

اگر مردي از بـرقراي تـمـاس چشمـي بـا زن مـورد عـلاقـه اش خـودداري کـنـد، پـيـغـامـي ميفرستد مبني بر نداشتن تجربه کافي درمورد زنها،خجالتي بودن و عدم اعتماد بنفس و اگر خيلي شديد به وي خيره شود، باعث ناراحتي او خواهد شد.

مـردانـي کـه تـجـربـه زيادي در مورد زن ها ندارند بصورت شهواني و نادرست به آنها نگاه ميکنند. مرداني کـه نگاهي مطمئن حاوي پيغام " ميتوانم ترا داشته باشم!" ، بـه همسر آينده اشان دارند، او را مجذوب خودشان ميکنند.



بغير از اينکه زن هـا دستان يـک مـرد را براي اينکه ببيند آيا حلقه ازدواج دارد يا خير، نگاه ميـکنند، يک دليل ديگر را نيز دنبال ميکنند.

اگر انگشت انگشتر يک مرد از انگشت سبابه او بلندتر باشد، مفهومش اين است که سطح تستوسترون ( تستوسترون هورموني در بدن است که براي تحرکات جنسي، تنظيم مقدار چربي، نگهداري عضلات، تعديل قند و فشار خون و جلوگيري از افسردگي مورد نياز است ) بـالايي دارد. اگـر انـگشـت انـگشتر کوتاه تر از انگشت سبابه باشد، مقدار تستوسترون کمتر از ميزان متوسط آن است.



مـردها به سادگي و به اندازه زنها لبخند نمي زنـنـد. اگـر يـک زن خـوشـحـال بـاشـد و يـا احساسات مسرت بخشي را تجربه کند، لبخند ميزنـد.

در ميـهمـاني هاي فاميلي خود اگر دقت کنيد کمتر مردي را ميـبينيد که لبخند بر چهره اش باشد. اغلب آنها طوري بنظر ميرسند که گويي از حضورشان در ميهماني خوشنود نيستند.

افراديکه داراي چهره اي مـعمولي هستـند و لبخند ميزنند اغلب جذاب تر از مردان خوش قيافه و زنـان زيـبـايي هستند که لبخند نميزنند.

لبخند يک مرد نشان دهنده دلربايي، خوش بيني، مهربـانـي و با احـسـاسي او اسـت و بيانگر آن است که آنچه را که مي بينـد دوسـت دارد و از هـمه مـهمتر شخصي است که مي توان با او ارتباط برقرار نمود. هنگاميکه ما لبخند ميزنيم عضـلات صـورتمان سيستم عصبي را براي توليد هورمون خاصي بنام "مورفين مغزي" تحريک ميـنمايد.

ايـن هورمون در ما احساسي دلپذير و آرامش بخش ايجاد ميکند. ترشح آن يک اثر بي حـسي نـيز به دنبال خواهد داشت.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

نانته ميلنه ـ سخنگوي وزارت بهداشت انگليس ـ از به دنيا آمدن فرزند يک دختر 12 ساله طي چند روز آينده که به دنبال رابطه پنهاني با پسري 15 ساله باردار شده است خبر داد.
به گزارش سرويس حوادث ايسکانيوز، ميلنه با ابراز تاسف از اين فاجعه، باردار شدن دختربچه انگليسي را زنگ خطر بسيار جدي براي خانواده‌هاي ساکن در بريتانيا خواند و به پدران و مادران هشدار داد با راهنمايي و کنترل فرزندان خود، مانع پرسه زدن آنان در باشگاه‌هاي تفريحي و شبانه شوند. اين دختر دانش‌آموز که پليس انگليس به خاطر کم بودن سنش نام و تصوير او را فاش نکرده افزون بر هشت ماه پيش از سوي پسري 15 ساله اغفال شد اما تا مدتها نمي‌دانست باردار است.
دختر بچه باردار که تا چند روز ديگر خردسال‌ترين مادر بريتانيا لقب مي‌گيرد از چند سال پيش به مشروب خواري رو آورده و براي به دنيا آوردن فرزندش و بازي با او بي‌تابي مي‌کند. گزارش ايسکانيوز مي‌افزايد: مادر 32 ساله اين دانش‌آموز هم از اينکه قرار است بزودي جوان‌ترين مادربزرگ بريتانيا لقب بگيرد اصلا نگران نيست و همين مساله بر عمق فاجعه و اندوه انگليسي‌ها افزوده است.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

آيا داشتن دوست دختر يا دوست پسر ايرادي دارد؟

پاسخ به اين سوال به سن و سال پرسش کننده بستگي دارد. رسانه‌هاي تصويري مدرن همچون تلويزيون، بر الگوي فکري کودکان تاثير گذاشته است. بسياري از کودکان دختر و پسر وسوسه مي‌شوند که همانند تلويزيون و ويديو رفتار کنند، يا زودتر از حالت عادي، شخص محبوب خاص خود را داشته باشند

بطور طبيعي دختران و پسران تا سن 12 يا 13 سالگي تمايل دارند که اوقات خود را با تعدادي از هم‌جنسان خود سپري کنند. زماني که آنها بزرگتر مي‌شوند، توجهشان به جنس مخالف خود جلب مي‌گردد. گاهي آنها «عاشق» يک دختر يا پسر بخصوص مي‌شوند. متاسفانه «عشق» در سنين خيلي پايين معمولا عشق واقعي نيست و دوام چنداني ندارد. بعد از چند هفته يا چند ماه ديگر هيچ احساس علاقه‌اي به هم نخواهند داشت. داشتن اين چنين احساساتي شايد اشتباه نباشد، اما چنين نوجواناني نبايد دچار اين تصور غلط شوند که تمام زندگي‌شان به آن بستگي دارد.

گاهي اوقات، وقتي چنين رابطه‌اي از بين مي رود، شخص نااميد ابراز مي‌کند که: «من بدون او قادر به ادامه حيات نيستم.» و قطعا اين امر اشتباه است.

گاهي اين «عشق» يک تمايل شهواني صرف است که به گناه ارتباط جنسي خارج از حوزه ازدواج ختم مي‌شود.

يک دختر يا پسر بايد بياموزد که چگونه با فردي از جنس مخالف خود به طور مناسب ارتباط برقرار کند. آنها بايد سعي خود را بنمايند تا در سنين پايين دختر يا پسر خاصي را انتخاب نکنند. برخي دچار اين مشکل مي شوند که با ابراز اين جمله از سوي پسر که: «عاشقت هستم... تو تنها فرد زندگي من هستي... براي هميشه دوستت خواهم داشت...» فورا تشکيل دوستي مي دهند. البته ممکن است که در بعضي مواقع اين دوستي واقعي باشد.

اما نتيجه نهايي چنين معاشقه‌هايي در اغلب موارد، جدايي و يا ازدواج در سنين بسيار پايين مي‌باشد. و غالب اين ازدواج‌ها معمولا ناخوشايند هستند. مطالعات جامعه شناختي ابرها و بارها اين مطلب را به اثبات رسانده است. بنابر اين پاسخ به سوال فوق زماني که دختر و پسر به بلوغ رسيده‌اند «آري» است. اين پاسخ براي سنين 23 تا 25 سالگي در پسران و 19 تا 20 سالگي در دختران مي‌باشد.

در اين سنين آنها بهتر مي‌توانند بدون عصبانيت با چيزي مخالفت کنند، خودخواهي کمتري دارند، بيشتر اشتباهات خود در قبال يکديگر را مي‌پذيرند، و بيشتر از مسئوليت‌پذيري فردي آگاهي دارند

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

نوشتار حاضر تحت عناوين زير سامان يافته است ؛


الف ) تعريف عشق


نويسنده پس از آنکه از قول مولانا و محي الدين عربي مي آورد که هر کس عشق را تعريف کند ، آن را نشناخته است ، تعريف مرحوم دهخدا از عشق را آورده و نهايتا سخن سهروردي را نقل مي کند که عشق افراط الحب ( محبت شديد ) است . نکتة مهمي که در ارتباط عاشقانه بين دختر و پسر مفيد و قابل توجه است اينکه از نگاه ابن مسکويه رازي ، عشق افراط در محبت است و از دوستي خاص تر و محدودتر است و عشق جز بين دو نفر امکان ندارد .


اما عشق از سويي « شيفتگي » که محبت شديد اما يک طرفه است متمايز است و از سويي ديگر : عشق از « هوس » که ترابط بين افراد فراوان است ، متمايز مي شود . کلام و نگاه عاشقانه ، صادقانه و خالصانه است اما کلام و نگاه هوس آلود مبتني بر دروغ ، ريا و نفاق است . محور عشق ، دگر خواهي است و محور و مدار هوس ، خودخواهي و ...



در اين مقاله بدون بحث از حسن و قبح عشق ، عشق در معناي محبت شديد بين دو فرد بعنوان يک واقعيت ( Fact ) بيروني و برخي ابعاد و اوصاف و شرايط آن مورد توجه و بحث قرار مي گيرد .



ب ) اقسام عشق



عشق در يک معنا به دو قسم حقيقي و مجازي تقسيم مي شود . در عشق حقيقي ، محبوب خداوند و صفات و افعال اوست و لکن در عشق مجازي محبوب و معشوق ، ظواهر دنيوي است و رابطة عاشقانة دختر و پسر نيز از اقسام عشق مجازي و از مصاديق عشق زميني محسوب مي گردد.



از نگاهـي ديگر مجموعة روابط عاشقانة زن و مرد در چهار شکـل « عشق مرد به مرد ، مرد به زن ، زن به زن ، زن به مـرد » خلاصـه مي شود . در روابط دختر و پسر يک شکل ( يعني عاشق پسر و معشوق دختر ) بسيار کثيرالمصداق تر و متدوال تر است ، زيرا ؛



اولا : زن از مرد و به تبع آن دختران از پسران زيباترند و زيبايي نيز عشق آفرين است . از آنجا که زنان و دختران در مقايسه با مردان و پسران عموما و غالبا زيباترند و در نتيجه مجذوب ، محبوب و معشوق پسران واقع مي شوند .



ثانيا : شايد در فلسفة چنين زيبايي براي دختران در مقابل پسران بتوان گفت که خالق آدميان ، از آن رو جنسي را بر جنس ديگر ترجيح داد که تـوازن بين اين دو جنس در بعد « جسمـي» برقرار گردد . اگر آدمـيان داراي سه بعد « قلب و دل » ، « عقـل » و « جسم » اند ، غالبا پسران از دختران در حوزة جسمي نيرومند تر و قوي ترند ، اما زيباتر بودن دختران از پسران باعث مي شود که پسران با همة قدرت ، ادعا و... اسير دختران شوند و در روابط عاشقانه براي آنها فداکاري کنند ...



ثالثا : هويت جنسي دختر و پسر همسان نيست ( گر چه هويت انساني برابر دارند ) و چون دختران زيباترند ، اگر زيبايي هاي خود را نابجا عرضه کنند ، هم ارزان فروخته مي شوند و هم ممکن است برايشان خطرساز باشد . از اين رو پوشش براي دختران جوان و مؤمنه توصيه شده است و فلسفة حکم حجاب و پوشش را بايد در زيبايي دختران نسبت به پسران ديد.



رابعا : از آنجا که عشق و زيبايي قرين يکديگرند و نيز دختران مظهر و نماد زيبايي اند ، از اين رو حتي در توصيف و بيان زيبايي معشوق حقيقي نيز از ويژگي هاي زنان و دختران ( چشم ، ابرو ، لب ، خال ، زلف ، گيسو و ... ) بهره برده اند .



کتمان يا اعلان عشق



در احاديث شيعي « کتمان عشق » مورد توجه قرار گرفته و آمده است : آنکه عاشق گردد ، پس آن را کتمان کند و عفيف بماند و بميرد ، شهيد است . و يا : کسي که عاشق شود و آن را کتمان کند و عفيف بماند و صبر کند ، غفران خدا براي اوست و او را داخل بهشت مي کند.



چند نکته از احاديث فوق قابل استنتاج است :

1) تعبير عف يعني عفيف و پاک بودن عشق ، مربوط به عشق مجازي است و عشق حقيقي آلوده و غير عفيف نمي تواند باشد . پس مراد از عشق در اين روايات ، حداقل عشق مجازي نيز هست .



2) اين احاديث تصريح ندارند که عاشق ، عشق را از چه کساني مخفي دارد . پاسخ صحيح تر آن است که فرد عاشق ، عشق خود را نه از معشوق ، بلکه نسبت به ديگران کتمان کند و بپوشاند و پرده دري نکند . اين تلقي از آن رو اهميت دارد که عشق را معارض نيک نامي و قرين با پرده دري مي دانند . به قول حافظ :



 اي دل اندر عاشقي تو نام نيکو ترک کن          که ابتداي عشق رسوايي و بدنامي است آن



و به قول سعدي :       سعديا دور نيک نامي رفت                نوبت عاشقي است يک چندي



3) تأکيـد برعشق کتمان شده و قرين با عفاف براي کسب بالاترين درجه و مقام ( رسيدن به مقام شهادت ) ، به معناي مراتب پائين تر و کم امتياز تر عشق مجازي نيست ، مثلا اگر عاشقي با رعايت عفاف ، در رعايت شرط کتمان کاملا موفق نباشد ، گر چه اجر شهيد ندارد ، اما معلوم نيست اين عشق را بتوان مطرود و مذموم تلقي نمود.



4) گاهي شکل ظهور و محمل تجلي عشق براي رعايت عشق ، محمل هاي موجه و مقبول است . مثلا در عين اينکه دختر و پسري سوزها و گدازها ، بي خوابي ها ، آتش ها و .. را واجدند ، اما اين معاشقه بين آنها در قالب کار اداري ، علمي ـ پژوهشي ، فعاليت هاي اجتماعي و… ظهور و نمود پيدا مي کند .



5) علاوه بر دو راه « بي عشقـي و نيک نامي » و « عاشقي و رسوايي و بدنامي » مي توان گـروه و گزينة سومي فرض نمـود که هم عاشق اند و هم با کتمان سر ، نيک نام و سالم مي مانند . اين نگاه به عشق چقدر با روابط ناسالم هوس آلود که نام عشق بر آن مي نهند و در جامعة ما وجود دارد ، متفاوت است .



د ) علم قبل از عشق و بعد از آن



اگر مرکزي ترين و محوري ترين بحث در روابط دختر و پسر ، عشق و رابطة عاشقانه است ـ زيرا بنياد خانواده نياز به وجود عشق دارد ـ اما مهم ترين ويژگي عشق ، ارتباط آن با علم و آگاهي است . علم و عشق از دو جهت رابطه دارند : علم پس از عشق و قبل از آن .



علم پس از عشق بدين معني است که دختر و پسري از شکل گيري رابطة عاشقانه ، نسبت به هم شناخت ، آگاهي و علم پيدا کنند . به تعبير حضرت امير در نهج البلاغه ( خطبه 109 ) کسي که عاشق چيزي شود ، چشم اش کج و قلب اش مريض مي شود و با چشم غير درست مي بيند و با گوش ناشنوا مي شنود . علم پس از عشق چندان معتبر و دقيق نيست و چنين رابطة عاشقانه اي اگر در همين سطح بماند ، آسيب پذير است.



اما علم قبل از عشق ، يعني قبل از آنکه دختر و پسري به يکديرگ دل بسپارند ، بايد آگاهانه و با شناخت و علم از يکديگر به هم نزديک شوند . اگر رابطة عاشقانه متکي به آگاهي هاي لازم فردي و اجتماعي مخاطب باشد ، اين رابطه به زودي آسيب نمي بيند و در صورت تأسيس خانواده به تبع آن نيز ، اين خانواده پايدار و آرام و ماندگار خواهد بود.



هـ ) نتيجه گيري



1) در يک نگاه مي توان گفت که دختر و پسر براي يکديگر خلق شده و در کنار هم مکمل يکديگرند . ولي براي اينکه اين تعامل شکل سالم بگيرد ، اولا : بايد در قالب عشق باشد و از اين دوستي هاي ناسالم و ارتباطات فاسد رهايي پيدا کنيم . ثانيا : بايد بدانيم که سالم ترين ارتباطات دختر و پسر در فضاي خانواده ثمر داده و نمود مي يابد . از اين رو بهترين رابطة عاشقانه دختر و پسر ، آن شکلي است که منتج به نهاد مقدس خانواده شود ؛ از نيازهاي دختران و پسران ، نيازهاي جنسي است و مدعا آن است که تنها يک دختر و يک پسر در قالب موجه و مشروع مي توانند نياز جنسي خود را برآورده نمايند و اين بستر مناسب ، خانواده است .



2) جداي از نگاه هاي مذموم امثال امام محمد غزالي و ملامحسن فيض کاشاني به عشق ، مي توان گفت که بهترين و عميق ترين غذاي دل ، عشق است . اما بايد به قول دکتر علي شريعتي بين عشق و ايمان پل زد تا از آفات آن مصون ماند . شريعتي ايمان بي عشق را زنداني پر از زنجير و غـل و بند مي داند که روح را مي ميراند و دل را ويرانه مي سازد . ( گفتگوهاي تنهايي ، ص 86 ) .



همان گونه که عشق بي ايمان آسيب زا است ، در آسيب شناسي روابط عاشقانة دختر و پسر بايد توجه داشت که عشق مبتني بر جهل و عـدم آگاهي و صرفا متکي بر احساس نيز سوزنـده است و ممکن است منجر به شکست در روابط عاشقانه شود . از اين رو هرگز نبايد به داده هاي محصول عشق بسنده نمود و پيش از ورود به فضاي عشق ، نبايد آن را آسان گرفت که به قول حافظ :



الا يا ايها الساقي ادر کاسا و ناولها          که عشق آسان نمود اول، ولي افتاد مشکل ها

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

ايسکانيوز – مرد سالخورده نيجريه‌اي که تاکنون 201 بار ازدواج کرده اميدوار است نام خود را در کتاب رکوردهاي جهان – گينس – جاودانه کند.

به گزارش سرويس حوادث ايسکانيوز، مالاشيهو، ديروز پس از تجديد فراش 200 باره ‌اش گفت: ديگر به مرز بازنشستگي رسيده‌ام و مي‌خواهم استراحت کنم، خرج و مخارج زندگي اين روزها خيلي بالاست و فکر مي‌کنم 5 همسر کافي باشد.
اين مرد از پنج زن قانون‌اش رضايت کامل دارد و تصميم گرفته ديگر ازدواج نکند. مالام مي‌افزايد: آنقدر با زنان مختلف به طور مشترک زندگي کرده‌ام که حالا خودم يک رواشناس کارکشته خانوادگي هستم و حاضرم به زوج‌هاي جوان، رايگان مشاوره بدهم. گزارش ايسکانيوز مي‌افزايد: تازه داماد نيجريه‌اي که 47 فرزند و 39 نوه دارد در تلاش است نام خود را در کتاب گينس، جاودانه کند.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

بـه واسـطه آزمـايشـات گـونـاگون تـفاوتهاي ابراز عشق در دو جنس مرد و زن مشخص گرديده اند. براي مثال مشـخص شده کـه زنـان در عـشـق بـه دوسـتي و منافع مـشـتـرک بـيـشتـر بـها مي دهند و بـيـشتر از مـردها از حـسادت رنـج بـرده و وابـستگي بيشتري به فرد مقابل خود پيدا مي کنند. در زيـر به سبـک هاي مـخـتـلف عشـق اشاره گرديده است:

1- اروس(EROS): عشق شهواني - عـشق بـه زيبايي - فاقد منطق - عشق فيزيکي که بواسطه جذابيت و کشش هاي جسماني و يا ابراز آن بطور فيزيکي نمايان ميگردد -همان عشق در نگاه اول - با شدت آغاز شده و بسرعت فروکش ميکند.

2- لودوس(LUDUS): عـشق تـفنني - ايـن عشـق بـيـشتـر مـتعلق به دوران نوجواني ميباشد - عشق هاي رمانتيک زودگذر - لودوس ابراز ظاهري عشق ميباشد - کـثرت گرا نسبت به شريک عشقي - به اصطلاح فرد را تا لب چشمه برده و تشنه بازمي گرداند -رابطه دراز مدت بعيد بنظر ميرسد.

3- فيلو(PHILO): عشق بـرادرانـه - عـشـقـي کـه مبتني بر پيوند مشترک مي باشد -عـشقي کـه بـر پـايـه وحـدت و هـمـکاري بـوده و هـدف آن دسـتـيـابي بـه منافع مشترک ميباشد.

4- استورگ(STORGE): عشق دوستانه - وابسته به احترام و نگراني نسبت به منافع مـتقابل - در اين عشق همنشيني و همدمي بيشتر نمايان مي باشـد - صـمـيـمـانـه و متعهد- رابطه دراز مدت است - پايدار و بادوام - فقدان شهوت.

5- پراگما(PRAGMA): عشق منطقي - اين مختص افرادي است که نگران اين موضوع ميباشند که آيا فرد مقابلشان در آينده پدر يا مادر خوبي براي فرزندانشان خواهند شد؟ عشقي که مبتني بر منافع و دورنماي مشترک مي باشـد - پـايـبند بـه اصـول مـنـطـق و خردگرا ميباشد - همبستگي براي اهداف و منافع مشترک.

6-مانيا(MANIA): عشق افراطي - انحصارطلب، وابسته و حسادت برانگيز - شيفتگي شديد به معشوق - اغلبا فاقد عزت نفس -عدم رضايت از رابطه - مانند وسوسه ميماند و ميتـواند بـه احساسات مبالغه آميز و افراطي منجر گردد - عشق دردسر ساز - عشق وسواس گونه.

7-اگيپ(AGAPE): عشق الهي - عشق فداکارانه و از خودگذشته-عشق نوعدوستانه (تمايل انجام دادن کاري براي ديگران بدون چشمداشت) - عشق گرانقدر .

پژوهشها حاکي از آن ميباشد که زنان بيشتر به عشق از نوع پراگما، استورگ و مانيا و مردان به لودوس و اروس گرايش دارند.



مثلث عشق

تجربه عشق شامل عملکرد اجزاء صميميت، هوس(شهوت) و تعهد ميباشد. شما براي دسـتـيـابـي بـه يک رابـطه سـالم و پـايدار مـي بــايد اعتدال را ميان اين سه عنصر برقرار سازيد. اکنون به تعريف آنها ميپردازيم:

تعهد: تا چه اندازه شما خود را وقف آن ميکنـيد که رابطه يتان را شاداب و با طراوت نگاه داريد؟ و يا تا چه اندازه با يارتان صادق مي بـاشـيد؟ شـامل مسئوليت پذيري، وفاداري و وظيفه شناسي ميباشد. تعهد در رابطه به مفهوم آن است که اکـثر موانع و مشکلات را مي توان با کمک يکديگر از ميان برداشت - وفادار حتي در سخت ترين شرايط.

صميميت: نزديکي در رابطه - اموري که شما و يارتان در آن سهيم مي بـاشـيـد اما فرد ديـگري از آنـها آگـاهـي ندارد - رازها و تجربـيات فردي و مشترک - صميميت امري فراتر از نزديکي جنسي و فيزيکي مي باشد. تا چه اندازه شـما در کنـار يـارتان احـساس راحت بودن ميکنيد؟ آيا قادر به بيان عقايد و نقطه نظرهاي خود ميباشيد ؟ بـدون آنـکه از مـورد انتقاد قرار گرفتن و نکوهش شدن واهمه داشته باشيد؟ آيا هنـگامي کـه صحبت ميکنيد واقعا به حرفهاي شما گوش ميدهد؟

هوس و شهوت: انرژي بخش رابطه ها يتان مي بـاشد. تمايل بـه بازگشت به منزل، تـنها براي کنار يار بودن - هوس فوريت ، شهوت و تمايلات جنسي، رمانتيک بودن، اشـتـيـاق براي در کنار هم بودن و رفع سريع موانع براي وصال ميباشد - احساسات شديد -جاذبه جسماني.

اکـنـون به ابعاد متفاوت عشق در شرايط وجود و يا فقدان سه خصيصه فوق در يک رابطه توجه کنيد:

تعهد+صميميت و فقدان هوس: ايـن رابـطـه در خـطـر فروپاشي قرار ندارد اما نيازمند خلاقيت و انگيزه براي شعله ور ساختن مجدد عشق ميباشد.

تعهد+هوس و فقدان صميمـيت: ايـن رابـطه عذاب آور است - گـاهـي اوقـات انـگـيـزه شديدي آنها را جذب يکديگر ميکند اما سرانجام به ياس و ناکامي منجر ميگردد زيرا قادر به آن نميباشند که رابطه يشان را عميق تر سازند. يا آنکه افکار،علايق و آرزوهاي قلبي يکديگر را بشناسند.

صميميت+هوس و فقدان تعهد: اين رابطه يک شبه است-کشش و اشتياق شديدي حکمفرماست اما عدم امنيت از آنـکه رابـطـه تـا چـه مـدت دوام خـواهـد آورد هر دو فرد را مايوس ميسازد. عشق رمانتيک.

صميميت و فقدان هوس و تعهد: علاقه.

هـوس و فـقـدان صـمـيـميـت و تعهد: عشق شيدايي.

تعهد و فقدان صميميت و هوس: عشق تو خالي و راکد.

هوس+صميميت+تعهد = عشق کامل و مطلوب.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

يا ايها الذين امنوا استجيبوالله و للرسول اذا دعاکم لمايحييکم. (انفال-24)
انسان در هر چيزي که نظر مي کند بايد نظر خود را تنها متوجه ظاهر و قالب آن چيز نکند، بلکه باطن و روح آن چيز را مورد توجه خود قرار دهد. تا وقتي که نظر انسان فقط به ظواهر و قوالب اشياء معطوف است، از شناختن حقايق امور محروم و در عمل نيز نمي تواند از فوايد و منافع و خواص امور بهره مند و منتفع گردد.
بعضي اشخاص طبعاً ظاهربين اند، رنگ و روي ظاهر يک متاع يا جلال و شکوه ظاهر يک عمارت يا حسن ظاهر و قيافه و هيکل يک انسان فوراً نظرشان را جلب و روح آنها را خاضع مي سازد، همان ظاهر را ملاک قضاوت و ملاک عمل قرار مي دهند. اما بعضي ديگر محقق و کنجکاوند، به ديدن ظواهر قناعت نمي کنند، آب و رنگ و جلال و شکوه ظاهري يک چيز آنها را وادار به قضاوت نمي کند، هميشه سعي مي کنند خود را به بواطن و روح اشياء نزديک کنند.
هر چيزي در اين جهان ظاهر و قالبي دارد و معنا و باطني. حتي خود مجموعه جهان هستي يک ظاهر و نمودي دارد و يک روح و باطني. ظاهر و قالب جهان هستي، همين نمودها و پديده هاي محسوسي که به حواس ما در مي آيند، همين ستارگان، همين شموس و اقمار، همين زمين و درختان و کوهها و درياها و حيوانها و انسانها، ما اين قسمت ظاهر جهان هستي را به نام عالم طبيعت يا عالم دنيا مي خوانيم. اما باطن جهان هستي عبارت است از غيب و ملکوت که حاکم و مسيطر بر طبيعت و گرداننده و مدبر آن است، يدبرالامر من السماء الي الارض:
آسمانهاست در ولايت جان
کارفرماي آسمان جهان
در ره غيب پست و بالا هست
آسمان و زمين و دريا هست
قرآن کريم در اول سوره بقره، اهل ايمان را اين طور وصف مي کند: الذين يؤمنون بالغيب آنان که به غيب و ملکوت ايمان پيدا کرده اند، و روحيه دهريين و ماديين را که فکرشان از حدود ظواهر طبيعت بالا نرفته اين طور تحليل مي کند: يعلمون ظاهراً من الحيوه الدنيا و هم عن الاخره هم غافلون يعني اينان به همين ظواهر و نمودها که عبارت است از حيات عالم دنيا رسيده و معتقد شده اند اما از عالم آخرت که در ماوراء اين ظواهر و نمودهاست در غفلت و بي خبري به سر مي برند.
هر چيزي تا روح و باطنش محفوظ است قابل دوام است، تا روح و باطن محفوظ است اگر نقصان و کسري در ظاهر پيدا شود قابل جبران است، اما اگر روح و باطن از بين رفت آن چيز خاصيت خود را از دست مي دهد، از ظاهر بي باطن و قالب بي روح کاري ساخته نيست.
ظاهر و باطن، و روح و قالب، و مغز و پوست توأم با يکديگر و همراه با يکديگرند. رعايت هر دو جنبه واجب و لازم است. يکي از اموري که مانند ساير اشياء ظاهر و قالبي دارد و روح و باطني، خود دين است. ظاهر دين عبارت است از انجام اعمال و افعال ظاهري که از طرف شارع مقدس دستور آنها رسيده است و البته هر يک از آنها در جاي خود لازم الاجراست. اما روح دين عبارت است از روشن شدن ضمير و باطن به نور ايمان و عرفان. علي(ع) مي فرمايد: اول الدين معرفته پايه اول دين و سنگ اول بناي دين، معرفت و شناسايي ذات احديت است. شخصي آمد خدمت مولاي متقيان علي(ع) و عرض کرد: «هل رأيت ربک» آيا پروردگار خويش را ديده اي؟ فرمود: لم أعبد رباً لم أره من هرگز خدايي را که نديده باشم بندگي نکرده ام. لم تره العيون بمشاهده العيان ولکن رأته القلوب بحقائق الايمان اما اي مرد! بدان که اين چشمها که در سرها قرار گرفته نمي تواند خدا را ببيند، دلهاست که با نور ايمان او را مشاهده مي کنند. لاتدرکه الابصار و هو يدرک الابصار و هواللطيف الخبير. چشم دل باز کن که جان بيني.
دل اگر به نور عرفان منور شد اوج مي گيرد، شادي خاطر مي آورد، مانند اين است که از حجره تاريکي به گلستان مصفايي قدم گذاشته باشد، آلام و کدورتها و رنجها که نتيجه محدوديت روح است از بين مي رود، خوش بيني پيدا مي شود و به همه چيز مهر مي ورزد:
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
آن کس که دينش از حدود انجام اعمال و افعال ظاهري تجاوز نکرده و قلبش به نور عرفان و محبت ذات اقدس الهي منور نگشته، از خاصيتهاي دين بهره وافي نمي برد. چنين کسي را به حقيقت نمي توان مؤمن خواند. گروهي از اعراب باديه نشين که تازه به اسلام گرويده بودند، آمدند حضور پيغمبر اکرم(ص) و گفتند: يا رسول الله! ما ايمان آورده ايم. آيه نازل شد: قالت الاعراب امنا قل لم تؤمنوا و لکن قولوا أسلمنا و لما يدخل الايمان في قلوبکم يعني اي پيغمبر! اعراب مدعي ايمان اند، به آنها بگو شما ادعاي ايمان نکنيد، شما بگوييد ما اسلام آورده ايم زيرا ايمان امري معنوي و نوري است باطني و هنوز در قلب شما نفوذ نکرده، شما تشريفات ظاهري دين را که از اقرار زباني شهادتين شروع مي شود عملي کرده ايد.
يک فرد يک جامعه وقتي از مزاياي دنيايي و آخرتي دين بهره مند مي شود که روح دين در او دميده شده باشد. روح دين است که به دل صفا و محبت مي دهد، روح دين است که عقل و فکر را توسعه مي دهد و بالا مي برد، روح دين است که زنگ آلام و کدورتها را از دل مي زدايد، روح دين است که حس تراحم و تعاطف و مهرباني و برادري ايجاد مي کند، روح دين است که شخص را طوري مي سازد که از ايثار و نفع رساندن به غير لذت مي برد. اگر ما وضع مسلمانان امروز را با مسلمانان زمان پيغمبر اکرم(ص) مقايسه کنيم مي بينيم در قسمت تشريفات ظاهري ما جلو هستيم، آن روز اينقدر هياهو و جنجال به نام دين نبود، اينقدر علم و رايت و بيرق و فرياد به نام دين نبود، اينقدر طبل و دهل نبود، ولي در عوض چيزي بود که امروز نيست؛ يک روح ايمان و حقيقي در کار بود، يک خلوص و صميميتي در کار بود که به آساني از جان خود، از مال و فرزندان خود در راه دين مي گذشتند، آنچه دستور از پيغمبر خدا مي شنيدند فکري جز عمل کردن نداشتند، يکپارچه عشق و شور و هيجان و يقين بودند، عشق الهي و شور خدايي. پيغمبر اکرم(ص) به يکي از اصحاب خود عبور مي کند. در رنگ رخسار و وضع چشمها و نگاههايش ضمير آشفته اش را خوانده، مي پرسد: کيف أصبحت چگونه صبح کردي و حالت چگونه است؟ عرض مي کند: «اصبحت موقناً» صبح کردم در حالي که اهل يقينم. علامت يقينت چيست؟ علامت يقينم اين است که مثل اين است که روز حساب را مي بينم، اهل بهشت را در بهشت و اهل جهنم را در جهنم مشاهده مي کنم:
گفت پيغمبر صباحي زيد را
کيف اصبحت اي رفيق باصفا
گفت عبداً موقناً، باز اوش گفت
کو نشان از باغ ايمان گر شکفت
گفت تشنه بوده ام من روزها
شب نخفتستم ز عشق و سوزها
گفت از اين ره کو رهاوردي بيار
در خور فهم و عقول اين ديار
گفت خلقان چون ببينند آسمان
من ببينم عرش را با عرشيان
هشت جنت، هفت دوزخ پيش من
هست پيدا همچو بت پيش شمن
جمله را چون روز رستاخيز من
فاش مي بينم عيان از مرد و زن
هين بگويم يا فرو بندم نفس
لب گزيدش مصطفي يعني که بس
روح دين و حقيقت ايمان بود که در کمتر از نيم قرن جهاني را مسخر کرد. خداوند از قرآن کريم تعبير به «روح» مي کند: و لقد أوحينا اليک روحاً من أمرنا ما کنت تدري ماالکتاب و لا الايمان. يا أيها الذين امنوا استجيبوا الخ. راهنمايان حقيقي و نگهبانان حقيقي دين مبين اسلام آنهايي بوده و هستند که با علم خود و عمل و مجاهده و تقواي خود و با بيان و قلم خود روح ديانت را حفظ مي کنند. علي عليه السلام در ضمن جمله هاي معروفي که به کميل نخعي تلقين مي کند مي فرمايد: اللهم بلي لا تخلو الارض من قائم لله بحجه اما ظاهراً مشهوراً و اما خائفاً مغموراً زمين خالي از حجت نيست، يا ظاهر و آشکار و يا خائف و پنهان. کار اين حجج الهي اين است که دلايل و آيات الهي را حفظ مي کنند: بهم يحفظ الله حججه و بيناته اينها حافظ حجتها و دلايل الهي هستند، و يزرعونها في قلوب اشباههم اينها بذر ايمان را در قلب کساني که مستعدند مي کارند.
خود علي(ع) و اولاد طاهرينش در صف اول و مقدم کساني بودند که ناظر و حافظ روح دين بودند. نظري به سيره و روش آنها بيندازيد و خدمات آنها را به عالم معنويات اسلام ببينيد. خدماتي که شخص علي(ع) از راه بيان و خطابه و تعليم شاگردان يا در مقام جواب سؤالات و حل مشکلات و يا از راه نشان دادن حقيقت اسلام با تقوا و عمل خويش انجام داد، فراموش نشدني است و مانند خورشيد در صفحات تاريخ مي درخشد.
علي و آل علي براي حفظ ديانت از هيچ گونه فداکاري دريغ نکردند. عمل فرزند بزرگوار علي، حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) بهترين شاهد و گواه بر مطلب است. اباعبدالله به کاري اقدام کرد که از نظر خودبينان خودکشي و انتحار بود، زيرا کشته شدن آن حضرت در اين سفر به قدري واضح بود که نه تنها خودش بلکه هرکس مي شنيد تصديق مي کرد. هي مي آمدند و آن حضرت را از اين مسافرت منع مي کردند و دليلشان اين بود که جانش در خطر است، اما اباعبدالله به اين سخنان گوش نمي داد و دليلش اين بود که جان جانش در خطر است. اباعبدالله ثابت و مدلل کرد که در مقام مبارزه با کفر و عوامل ضددين و در مقام امر به معروف و نهي از منکر تا پاي جان بايد رفت. آخرالامر در جواب يکي از آن کساني که اصرار مي کرد که آن حضرت از اين سفر خودداري کند، اين اشعار را قرائت کرد که گوينده آن يک مرد انصاري است و هنگامي که برادرش او را از ياري کردن پيغمبر(ص) منع مي کرد انشاء کرده بود:
سأمضي و ما بالموت عار علي الفتي
اذا ما نوي حقاً و جاهد مسلما
و واسي الرجال الصالحين بنفسه
و فارق مثبوراً و خالف مجرما
فان عشت لم أندم و ان مت لم الم
کفي بک ذلا أن تعيش و ترغما
يعني من حتماً خواهم مرد، مرگ براي جوانمرد در صورتي که خبر داشته باشد و با عشق و علاقه بخواهد جهاد کند عيب و عار نيست، مرگ براي کسي که مي خواهد قدم جاي قدم مردان شايسته بگذارد و از شقاوت کاري دوري گزيند و با گناهکاري مخالفت ورزد ننگ نيست بلکه افتخار است، من اگر در اين سفر زنده بمانم نکوهشي برايم نيست و اگر هم بميرم جاي سرزنش نيست، اين ذلت براي تو کافي است که زنده بماني در حالي که مخذول و منکوب باشي و نتواني در راه مقصد خويش قدمي برداري.
در وصيتنامه اي که موقع حرکت از مدينه به برادرش محمدبن حنفيه نوشت، جهانيان را از هدف و مقصد خويش آگاه ساخت. در آنجا پس از اقرار به وحدانيت حق و نبوت پيغمبر خاتم و روز حساب، اين جمله ها را درج فرمود: اني لم اخرج اشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و انما خرجت لطلب الاصلاح في امه جدي صلي الله عليه و آله، اني اريد أن آمر بالمعروف و أنهي عن المنکر و اسير بسيره جدي و أبي علي بن ابي طالب.

استاد شهيد مرتضي مطهري(ره)

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران