فقط گفتم نگاهم کن
دستي بر پيشاني اش کشيد و
دستمالي بر گونه هاي من.
حالا که دهان باز ميکنم
ستاره اي سوسو ميکشد کنار دستانم
و انعکاس نگاهش مي نشيند
بر گلدان و پنجره اي که رو به روست
و من قطره قطره آب ميشوم
فرو خفته در خاکي سرد.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران