فقط گفتم نگاهم کن
دستی بر پیشانی اش کشید و
دستمالی بر گونه های من.
حالا که دهان باز میکنم
ستاره ای سوسو میکشد کنار دستانم
و انعکاس نگاهش می نشیند
بر گلدان و پنجره ای که رو به روست
و من قطره قطره آب میشوم
فرو خفته در خاکی سرد.

¤ نویسنده: علیرضا فدایی

پیام های دیگران

پرده را کنار میزنی
آینه ای می بینی
و دستانی مات که ماه را
                  بر گونه های تو
و تو که باور کرده ای
لبانت را می کاری
                  کنار آینه
حالا گلدانی می ماند و
لبی با هزار غنچه ی گل سرخ

¤ نویسنده: علیرضا فدایی

پیام های دیگران

تو را می خواستم اشکهایم باشی
نه دستمالی
تا اشکهایم را پاک کنی!!
واژه ای در دست
که هیچ ماهی را
تحمل ماندنش نیست
آهویی هراسان
رها شده
چون بیدی در باد.
پس بگذار
ببویم و بگذرم
چرا که همیشه من
این گونه صدایت کرده ام

¤ نویسنده: علیرضا فدایی

پیام های دیگران